Son Kale Aile-3

Son Kale: Aile Konferansı’nın üçüncü dersinde, aile müessesesinin inşasında
nikâh, düğün, velîme ve eğlence başlıkları,
İslâm’ın belirlediği ölçüler çerçevesinde ele alındı.
Konuşmada özellikle, İslâm’ın hayata “ibadet nazarıyla” baktığı;
meşru gaye, meşru eylem ve meşru yöntem üçlüsünü taşıyan her işin ibadet şuuru içinde
değerlendirilmesi gerektiği vurgulandı.

Derste; İslâm’ın toplumu, kanun ve kurumlar üzerinden “yukarıdan aşağıya” kuran beşerî sistemlerden
farklı olarak; önce şahsiyet, sonra aile, ardından cemaat
ve nihayet ümmet hedefiyle “tüme varım” anlayışıyla yükseldiği ifade edildi.
Bu çerçevede, “İslâm davasının kilit taşı” olarak ailenin korunması ve sağlam temeller üzerinde yaşatılması
gerektiği hatırlatıldı.

Konferansta modern çağın dayattığı tüketim ve israf kültürü karşısında,
nikâh ve düğünlerin bir “ritüel” değil; ibadet bilinciyle yürütülmesi gereken bir sorumluluk
olduğu işlendi. Nikâhın fıkhî rükünleri (îcab-kabul ve şahitler) hatırlatılırken; düğünün, nikâhın
ilanı ve toplum nezdinde meşruiyetin görünür kılınması olduğu belirtildi.

Velîmenin; sevinci paylaşma, sosyal bağları güçlendirme ve ikramı yaygınlaştırma yönüyle sünnet olduğu;
ancak gösteriş, borçlanma ve aşırılığın bereketi zedelediği
vurgulandı. Düğünlerde zengin-fakir ayrımı yapmadan davetin umumîleştirilmesi,
kırgınlıkların giderilmesi ve “şeriat ölçüdür” bilinciyle hareket edilmesi gerektiği hatırlatıldı.

Dersin önemli başlıklarından biri de eğlence meselesiydi: İslâm’ın eğlenceyi bütünüyle
reddetmediği; ancak onu ölçü ve sınırlarla meşru dairede tuttuğu ifade edildi.
Bayramlarda ve meşru ortamlarda yapılan sevinçlerin tabiî olduğu; fakat haramların karıştığı,
mahremiyetin zedelendiği ve sınırların aşıldığı eğlencelerin nikâhın ruhunu yaraladığı özellikle belirtildi.